Χωρίς βιώσιμη κινητικότητα η Κύπρος: «Ούτε στο περίπτερο δεν μπορώ να πάω»

Της Μιράντας Λυσάνδρου

Ακόμα και ένα δεκάχρονο παιδί γνωρίζει ότι το πεζοδρόμιο είναι σύνθετη λέξη και προέρχεται από τις λέξεις πεζός και δρόμος. Πεζο-δρόμιο… Ο δρόμος του πεζού. Όχι των αυτοκινήτων, αλλιώς θα το λέγαμε χώρο στάθμευσης, όχι των ποδηλάτων, διαφορετικά θα ήταν ποδηλατόδρομος, όχι των σκούτερ, των σκουπιδοτενεκέδων, των δέντρων και άλλων εμποδίων. Είναι ο χώρος του πεζού. Του ανήκει δικαιωματικά. Και δεν έχει κανένας δικαίωμα να του κάνει κατάληψη.

Όλοι παρκάρουμε στα πεζοδρόμια. Ας το παραδεχτούμε. Χωρίς να αισθανόμαστε καν τύψεις. Όπου βεβαίως υπάρχουν και είναι λειτουργικά, είναι δηλαδή κατασκευασμένα με τις σωστές προδιαγραφές. Γιατί και οι τοπικές αρχές σφυρίζουν αδιάφορα. Καταλαβαίνεις ότι η δικαιολογία του σταθμεύω για ένα, δήθεν, λεπτό δεν στέκει. Ένα λεπτό εσύ, ένα λεπτό εγώ, και το πεζοδρόμιο είναι μονίμως κατειλημμένο. Αναγκάζοντας τους πεζούς, είτε είναι αρτιμελείς είτε άτομα με κινητικά προβλήματα, να κατέβουν στο δρόμο με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας.

Η παρανομία στη χώρα μας σε σχέση με την κατάληψη των πεζοδρομίων κατάντησε νόρμα, με την ανοχή και την αδράνεια όλων ανεξαιρέτως, χωρίς δυστυχώς να υπάρχει κανείς για να άρει τα εμπόδια και να επιβάλει την τάξη.

Η εκπομπή Άλφα Ενημέρωση κατέγραψε καρέ καρέ τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν άτομα με κινητικά προβλήματα σε όλες τις πόλεις επειδή όλοι εμείς, χωρίς αιδώ, τους κόβουμε την πρόσβαση. Την πρόσβαση όχι μόνο σε ένα δρόμο, όχι μόνο σε ένα χώρο στάθμευσης αναπήρων, αλλά την πρόσβαση στην αυτονομία, στην κοινωνική ενσωμάτωση, στην ισοτιμία και χωρίς υπερβολή στο δικαίωμα της ζωής.

Οι συνάνθρωποί μας με σοβαρές αναπηρίες ανέρχονται σε 15 χιλιάδες. Συνολικά 145 χιλιάδες άνθρωποι στην Κύπρο αντιμετωπίζουν από ήπιες μέχρι σοβαρές αναπηρίες. Όλοι αυτοί δεν θέλουν ούτε λόγους παρηγοριάς, ούτε έχουν ανάγκη τον οίκτο μας. Έχουν ανάγκη τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος χωρίς εμπόδια για να μπορούν να κυκλοφορήσουν αυτόνομα. Για να μπορούν να πάνε στη δουλειά τους χωρίς να κινδυνεύουν, για να συνοδεύσουν τα παιδιά τους στο σχολείο, για να πάνε για να φαγητό με τους φίλους τους χωρίς να νιώσουν διαφορετικοί. Η ισοτιμία είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους η κατοχύρωση του οποίου δική μας ευθύνη.

Περισσότερα στο: https://www.alphanews.live/cyprus/horis-biosimi-kinitikotita-i-kypros-oyte-sto-periptero-den-mporo-na-pao

European Accessibility Forum: Τουλάχιστον τέσσερα χρόνια θα χρειαστούν για να γίνει πραγματικότητα η Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας

Η κάρτα έχει σκοπό να υπηρετήσει την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης

Τουλάχιστον τέσσερα χρόνια θα χρειαστούν για να γίνει πραγματικότητα η Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας, η οποία θα εξασφαλίζει στα άτομα με αναπηρία κοινά δικαιώματα στις χώρες της ΕΕ. Το θέμα της Ευρωπαϊκής Κάρτας Αναπηρίας είχε τεθεί ήδη από το 2009, μέσω του European Accessibility Forum, από τον πρόεδρό του, Ιωάννη Βαρδακαστάνη, ο οποίος είναι και πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ).

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με αφορμή ομιλία του για την Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας στο πλαίσιο της Πανελλήνιας Ενημερωτικής Συνάντησης «Η ενδοκρινολογία στη θαλασσαιμία και τη δρεπανοκυτταρική νόσο», που θα πραγματοποιηθεί από 19 έως 21 Απριλίου στη Θεσσαλονίκη, ο κ. Βαρδακαστάνης ανέφερε:

«Η Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας είναι η ταυτότητα αναπηρίας. Εγώ τη λέω ευρωπαϊκό διαβατήριο αναπηρίας. Θα εξασφαλίζει ότι όλα τα ΑμεΑ, πηγαίνοντας από χώρα σε χώρα της ΕΕ θα έχουν κάποια κοινά δικαιώματα. Το ποια θα είναι αυτά τα δικαιώματα εξαρτάται από τις παροχές που θα δώσει η κάθε χώρα, π.χ. παροχές όπως η ελεύθερη μετακίνηση, η πρόσβαση σε πολιτιστικούς, αθλητικούς, αρχαιολογικούς, τουριστικούς χώρους και άλλες παροχές που έχουν διάφορες χώρες, γιατί δεν υπάρχουν οι ίδιες παροχές σε κάθε χώρα. Στην Ελλάδα -για παράδειγμα- έχουμε την Εθνική Κάρτα Αναπηρίας, που προς το παρόν είναι ψηφιακή και νομίζω ότι την έχουν πάρει γύρω στις 70.000 Έλληνες. Έχει προβλεφτεί, όταν θα πάρει έντυπη μορφή, στη μία πλευρά να τυπωθεί η Εθνική Κάρτα και στην άλλη η Ευρωπαϊκή».

Για να γίνει πραγματικότητα η Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας, όπως επισημαίνει ο κ. Βαρδακαστάνης, δεν αρκεί μόνο να εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης, να γίνει Οδηγία και να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αλλά θα πρέπει να ενσωματωθεί και στις εθνικές νομοθεσίες μέσα σε 42 μήνες από τη δημοσίευση. Ο ίδιος σημειώνει ότι η υπόθεση θα προχωρήσει μετά τις ευρωεκλογές και τη επανασυγκρότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εκτιμά ότι η δημοσίευση στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα γίνει τον προσεχή Σεπτέμβριο.

«Σκοπός της Ευρωπαϊκής Κάρτας Αναπηρίας είναι να υπηρετήσει την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης, που είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές στις οποίες στηρίζεται η ΕΕ. Μαζί με αυτό θα είναι και η Ευρωπαϊκή Κάρτα Στάθμευσης, η οποία υπάρχει αλλά έρχεται να διορθώσει κάποια πράγματα. Η Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας αφορά όλα τα άτομα με αναπηρία. Εμείς θέλαμε, αλλά δεν έγινε δεκτό, την αμοιβαία αναγνώριση της πιστοποίησης αναπηρίας. Δηλαδή, όταν ένα άτομο με αναπηρία πηγαίνει σε μία ευρωπαϊκή χώρα να αναγνωρίζεται η πιστοποίηση αναπηρίας που έχει από τη χώρα προέλευσης και να μην χρειάζεται καινούργια πιστοποίηση. 

Γιατί όταν ένα άτομο με αναπηρία πηγαίνει σε μια άλλη χώρα για σπουδές, εργασία κ.λπ. μέχρι να πιστοποιηθεί στη χώρα αυτή η αναπηρία του δημιουργείται ένα κενό. Με την Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας θα καλυφθεί αυτό το κενό γιατί θα αναγνωρίζεται προσωρινά η πιστοποίηση αναπηρίας της χώρας προέλευσης μέχρι να πιστοποιηθεί η αναπηρία στην ξένη χώρα. Όμως με την Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας δεν προβλέπεται η αμοιβαία αναγνώριση της αναπηρίας. Το σημαντικό είναι ότι δημιουργούμε τη βάση για να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας για μια εντελώς ολοκληρωμένη προσπάθεια, η οποία θα πάρει λίγο παραπάνω χρόνο. Κάθε χώρα έχει τη δική της νομοθεσία, τα δικά της προβλήματα, τη δική της ιστορία σε αυτά τα πράγματα, θέλει χρόνο. Δεν τους δικαιολογώ, θεωρώ ότι θα έπρεπε να έχουν δεχτεί την αμοιβαία αναγνώριση», πρόσθεσε ο κ. Βαρδακαστάνης

Στους δρόμους 8 μικρά λεωφορεία και για τροχοκάθισμα – Έρχεται η Στρατηγική για την Αναπηρία (εικόνες)

Παραδόθηκαν σήμερα οκτώ μικρά λεωφορεία με θέσεις και για τροχοκαθίσματα, ενώ προσεχώς κατατίθεται στο Υπουργικό Συμβούλιο και η Εθνική Στρατηγική για την Αναπηρία.

Τα εν λόγω όχημα με τις πρόνοιες για άτομα με αναπηρίες, δόθηκαν στο Ειδικό Σχολείο «Απόστολος Λουκάς» στη Λεμεσό, στο Ειδικό Σχολείο «Απόστολος Βαρνάβας» στο Λιοπέτρι, στο Ιδιωτικό Κέντρο για άτομα με νοητική στέρηση «Απόστολος Παύλος» στο Λιοπέτρι, στο Ειδικό Σχολείο «Ευαγγελισμός» στο Γέρι, στο υπουργείο Παιδείας για τη Μέση Εκπαίδευση και στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας του υφυπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας.

Στην εκδήλωση παράδοσης ήταν ο υπουργός Μεταφορών, Αλέξης Βαφεάδης καθώς και η υφυπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας, Μαριλένα Ευαγγέλου.

Η κ. Ευαγγέλου σημείωσε ως το αρμόδιο Υφυπουργείο για την ενσωμάτωση Ατόμων με Αναπηρίες, ότι η διακίνηση  των ατόμων με αναπηρίες είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους στην εκπαίδευση, τη δημιουργική απασχόληση, την ανεξάρτητη διαβίωση και επομένως και την κοινωνική ενσωμάτωσή τους.

Σημείωσε, δε, το επόμενο διάστημα θα διερευνήσουν και πρόσθετα αιτήματα παρόμοιας φύσης με στόχο την εξυπηρέτηση και άλλων αναγκών. Εξάλλου, είπε, βρίσκονται σε διάλογο με τους άμεσε εμπλεκόμενους ώστε να διαμορφωθεί μια νέα, σύγχρονη Νομοθεσία η οποία θα διέπει όλα τα θέματα που αφορούν στην κοινωνική ενσωμάτωση, στη συμπερίληψη, στη στήριξη Ατόμων με Αναπηρίες.

Η αναθεωρημένη Εθνική Στρατηγική και Σχέδιο Δράσης για την Αναπηρία που θα ισχύει μέχρι το 2028 έχει ολοκληρωθεί και κατατίθεται την επόμενη εβδομάδα στο Υπουργικό Συμβούλιο. Περιλαμβάνει συνολικά 73 νέες δράσεις και στόχους από 8 Υπουργεία και 4 Υφυπουργεία. Για πρώτη φορά η Εθνική Στρατηγική και το Σχέδιο Δράσης, παρατίθεται σε θεματικούς πυλώνες, οι οποίοι ακολουθούν τη ζωή του Ατόμου με Αναπηρίες από τη γέννησή του μέχρι την τρίτη ηλικία, είπε.

Γήπεδα αφιλόξενα για άτομα με αναπηρίες – Οι συστάσεις της Επιτρόπου Διοικήσεως

Στην Έκθεση τονίζονται προβλήματα προσβασιμότητας, που κατέθεσε στο Γραφείο η Οργάνωση Παραπληγικών Κύπρο (ΟΠΑΚ) και αφορούν το νέο στάδιο Λεμεσού, αλλά και άλλα στάδια ποδοσφαίρου

Σε σειρά συστάσεων για την αντιστροφή της κατάστασης που επικρατεί στα στάδια ποδοσφαίρου σε σχέση με την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρίες σ’ αυτά, προβαίνει σε ειδική Έκθεσή του του Γραφείο της Επιτρόπου Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μαρίας Στυλιανού – Λοττίδη. Στόχος, τόνίζεται, είναι να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα ούτως ώστε, τα άτομα με αναπηρίες να δύνανται να απολαμβάνουν ισότιμα και χωρίς οποιαδήποτε διάκριση τα αθλητικά δρώμενα, περιλαμβανομένων και των ποδοσφαιρικών αγώνων σε όλα τα στάδια ποδοσφαίρου.

Σύμφωνα με την Επίτροπο θα πρέπει να υπάρχουν :

· Χώροι στάθμευσης για άτομα με αναπηρίες, διαθέσιμοι ανά πάσα στιγμή, πλησίον της εισόδου του σταδίου και λήψη μέτρων ούτως ώστε να μην καταλαμβάνονται από άλλα μη δικαιούχα πρόσωπα.

· Επαρκής και αέναη αλυσίδα πρόσβασης από τον χώρο στάθμευσης μέχρι και τις θύρες του σταδίου, όπου θα πρέπει να υφίσταται κατάλληλα διαμορφωμένο και σε χαμηλότερο ύψος εκδοτήριο εισιτηρίων και σημείο εξυπηρέτησης για τα άτομα με αναπηρία που διακινούνται με τροχοκάθισμα, ως επίσης και ξεχωριστές προσβάσιμες μη περιστρεφόμενες θύρες εισόδου στο στάδιο.

· Απρόσκοπτη και χωρίς την παρεμβολή οποιαδήποτε εμποδίων μετακίνηση των ατόμων με αναπηρίες προς τις θέσεις τους εντός του σταδίου, καθώς και στους διαδρόμους και από/προς τα αναψυκτήρια και τους χώρους υγιεινής του σταδίου.

· Ειδικά διαμορφωμένες θέσεις για άτομα με αναπηρίες που θα διασφαλίζουν αντίστοιχη θέαση του αγωνιστικού χώρου με αυτήν που απολαμβάνουν οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι στο στάδιο. Στη βάση, δε, των προτύπων επαρκούς θέασης, το οπτικό πεδίο των ατόμων με αναπηρίες, ιδιαίτερα όσων ένεκα της φύσης της αναπηρίας τους παραμένουν καθήμενοι καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, θα πρέπει να παραμένει καθαρό και να μην επηρεάζεται απ’ οτιδήποτε.

· Σε κάθε, δε, περίπτωση, οι εν λόγω θέσεις, ως επίσης και οι χώροι υγιεινής και τα αναψυκτήρια, θα πρέπει να είναι διαθέσιμες στις κερκίδες όχι μόνο της γηπεδούχου αλλά και της φιλοξενούμενης ομάδας, ώστε τα άτομα με αναπηρίες να έχουν τη δυνατότητα, όπως και οι υπόλοιποι οπαδοί που προσέρχονται στο στάδιο, να επιλέγουν τη θέση τους καθώς και να παρακολουθούν τον αγώνα μαζί με τους οπαδούς/υποστηρικτές της ομάδας τους και να απολαμβάνουν την ίδια εμπειρία εντός του σταδίου χωρίς να νιώθουν με οποιοδήποτε τρόπο αποκλεισμένοι ή περιορισμένοι.

· Οι συγκεκριμένοι χώροι, οι οποίοι νοείται ότι θα πρέπει να παρέχουν προστασία από τις καιρικές συνθήκες, θα πρέπει να βρίσκονται τόσο στο πάνω μέρος των κερκίδων και στο πίσω μέρος των διαζωμάτων, όσο και κοντά στον αγωνιστικό χώρο, σε ψηλότερο όμως επίπεδο απ’ αυτόν για να διασφαλίζεται επαρκές οπτικό πεδίο. Περαιτέρω, θα πρέπει να παρέχουν εύκολη και επαρκή πρόσβαση προς τους χώρους υγιεινής και τα αναψυκτήρια, καθώς και προς τις θύρες εξόδου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης

· Ράμπες και ειδικά διαμορφωμένοι ανελκυστήρες για τους χρήστες τροχοκαθισμάτων ώστε να επιτρέπεται η πρόσβαση τους στις ανώτερες σειρές των κερκίδων και στους υπόλοιπους κοινόχρηστους χώρους.

· Στα υφιστάμενα στάδια και όπου είναι δύσκολη η εγκατάσταση κατάλληλου συμβατικού ανελκυστήρα, θα πρέπει να διατίθενται κατακόρυφες ανυψωτικές πλατφόρμες ή ανελκυστήρες σκάλας, για να διασφαλίζεται η πρόσβαση των ατόμων με αναπηρίες σε όλους τους βασικούς χώρους του σταδίου.

· Υπηρεσία ακουστικής περιγραφής του αγώνα για θεατές με οπτική αναπηρία ή βαρηκοΐα, η οποία δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε προκαθορισμένο χώρο του σταδίου, αλλά να παρέχεται φορητό σύστημα σχολιασμού ακουστικής περιγραφής (μέσω ακουστικών) ώστε οι χρήστες της υπηρεσίας να δύνανται να επιλέγουν οι ίδιοι που επιθυμούν να καθίσουν για να είναι κοντά στους συγγενείς και φίλους τους και ανάμεσα στους φιλάθλους της ομάδας τους.

· Σε κάθε περίπτωση, οι συνοδοί των ατόμων με αναπηρίες, πέραν του ότι όπως επισημαίνει η αρμόδια Επιτροπή του ΟΗΕ, θα πρέπει να απαλλάσσονται από την υποχρέωση αγοράς εισιτηρίου, θα πρέπει να έχουν διαθέσιμη θέση πλησίον του ατόμου που συνοδεύουν, για την άμεση και έγκαιρη παροχή οποιασδήποτε στήριξης ή βοήθειας ενδέχεται να χρειαστεί το άτομο με αναπηρία, ιδιαίτερα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

· Καθορισμός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος με συγκεκριμένες προθεσμίες ούτως ώστε να εντοπιστούν και να καταγραφούν όλα τα υφιστάμενα εμπόδια στην προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρίες στα στάδια ποδοσφαίρου και να καταρτιστεί πλάνο για την υλοποίηση των αναγκαίων βελτιώσεων εντός καθορισμένου χρόνου.

Το Γραφείο της Επιτρόπου προέβη σε συστάσεις στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ), στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) και στην Αρχή Αδειοδότησης Σταδίων για να τροχιοδρομήσουν τις αναγκαίες ενέργειες ούτως ώστε να είναι σε θέση τα άτομα με αναπηρίες να απολαμβάνουν χωρίς διάκριση πρόσβαση στις αθλητικές εγκαταστάσεις και ειδικότερα, στα στάδια ποδοσφαίρου που φιλοξενούν αγώνες Α΄ Κατηγορίας, σε ίση βάση με τους άλλους .

Στην Έκθεση τονίζονται προβλήματα προσβασιμότητας, που κατέθεσε στο Γραφείο η Οργάνωση Παραπληγικών Κύπρο (ΟΠΑΚ) και αφορούν το νέο στάδιο Λεμεσού, αλλά και άλλα στάδια ποδοσφαίρου στα οποία διεξάγονται ποδοσφαιρικοί αγώνες Α΄ Κατηγορίας.

Νέα Συνεργασία της Εφαρμογής Ablebook με τα Εστιατόρια McDonald’s

Ανακοινώνουμε με χαρά την συνεργασία της McDonald’s με την εφαρμογή Ablebook, εντάσσοντας τα 23 εστιατόρια τους στην πλατφόρμα της. Αυτή η συνεργασία στοχεύει στη διευκόλυνση της πρόσβασης και την παροχή πληροφοριών για άτομα με αναπηρία και άλλες ευάλωτες ομάδες.

Η Ablebook είναι μια καινοτόμος εφαρμογή σε Android και iOS συσκευές που στοχεύει στη βελτίωση της προσβασιμότητας και στην υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία και άλλων ευάλωτων ομάδων, προσφέροντας πληροφορίες και υπηρεσίες που διευκολύνουν την καθημερινότητά τους.

Τα εστιατόρια McDonald’s προσφέρουν μια σειρά από προσβάσιμες υποδομές, όπως ειδικούς χώρους στάθμευσης κοντά στις εισόδους, ράμπες, προσβάσιμες τουαλέτες και άνετους χώρους για αμαξίδια. Μέσω της συνεργασίας αυτής, οι χρήστες της εφαρμογής Ablebook που επισκέπτονται τα εστιατόρια McDonald’s μπορούν να ενημερώνονται για τα προσβάσιμα εστιατόρια τους και να ζητούν βοήθεια, εάν χρειαστεί, από το αρμόδιο προσωπικό. Έτσι, διασφαλίζεται ότι όλοι οι πελάτες μπορούν να απολαύσουν το γεύμα τους και τις στιγμές τους χωρίς εμπόδια.

Η συνεργασία μας με τα εστιατόρια McDonald’s αποτελεί ένα ακόμα βήμα προς την κατεύθυνση μιας πιο ισότιμης και ανοιχτής κοινωνίας για όλους. Προσφέροντας εγκαταστάσεις και υπηρεσίες που εξυπηρετούν τις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία, η McDonald’s συμβάλλει θετικά στην κοινωνική πρόοδο και αλληλεγγύη.

Τελική έγκριση για τις ευρωπαϊκές κάρτες αναπηρίας και στάθμευσης


Το Κοινοβούλιο θα ψηφίσει επί της θέσπισης της πρώτης πανευρωπαϊκής κάρτας αναπηρίας και της κάρτας στάθμευσης για άτομα με αναπηρίες.

Οι νέοι κανόνες, οι οποίοι έχουν ήδη συμφωνηθεί με το Συμβούλιο, θα θεσπίσουν μια πανευρωπαϊκή κάρτα αναπηρίας, ώστε να διασφαλίζεται ότι τα άτομα με αναπηρία θα έχουν ίση πρόσβαση σε προνομιακούς όρους (π.χ. μειωμένα ή μηδενικά τέλη εισόδου, πρόσβαση κατά προτεραιότητα και πρόσβαση σε ειδικές θέσεις στάθμευσης) σε όλη την ΕΕ.

Επιπλέον, οι ευρωβουλευτές θα συζητήσουν την επέκταση των καρτών αναπηρίας και στάθμευσης της ΕΕ σε υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των αιτούντων άσυλο και των απάτριδων.

Και οι δύο κάρτες θα παρέχουν σχεδόν τους ίδιους όρους στους κατόχους τους, σε όσους τους συνοδεύουν και στα ζώα-βοηθούς τους, με τους μόνιμους κατοίκους της χώρας στην οποία βρίσκονται, όταν ταξιδεύουν για σύντομο χρονικό διάστημα.

Συζήτηση: Τρίτη 23 Απριλίου

Ψηφοφορία: Τετάρτη 24 Απριλίου

Διαδικασία: συνήθης νομοθετική διαδικασία, συμφωνία σε πρώτη ανάγνωση

Εγκρίθηκε η πρώτη Εθνική Στρατηγική για τον Αυτισμό

Στην έγκριση της πρώτης Εθνικής Στρατηγικής και το Σχέδιο Δράσης για τον Αυτισμό προχώρησε σήμερα το Υπουργικό Συμβούλιο

Στην έγκριση της πρώτης Εθνικής Στρατηγικής και το Σχέδιο Δράσης για τον Αυτισμό, προχώρησε σήμερα το Υπουργικό Συμβούλιο, με την Υφυπουργό Κοινωνικής Πρόνοιας Μαριλένα Ευαγγέλου να τονίζει πως η εφαρμογή της στρατηγικής θα επιτρέψει στις αρχές να έχουν ολιστική αντιμετώπιση αλλά και την πραγματική εικόνα της αναπηρίας αυτής, η οποία παρουσιάζει αυξητικές τάσεις τόσο διεθνώς όσο και στην Κύπρο.

Σε δηλώσεις μετά τη συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου, η κ. Ευαγγέλου είπε πως αρχίζει η δράση για την εφαρμογή της Στρατηγικής με μία από τις πρώτες δράσεις να αφορά στη δημιουργία εθνικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας για τον αυτισμό, καθώς και προγράμματα ενημέρωσης, κατάρτισης αναβάθμισης και επέκτασης των παρεχόμενων υπηρεσιών.

«Η σύσταση της εθνικής στρατηγικής και του σχεδίου δράσης για τον αυτισμό ξεχωριστά από τις υπόλοιπες αναπηρίες, κρίθηκαν αναγκαία καθώς υπάρχει αύξηση στις διαγνώσεις αυτισμού τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς, αλλά και γιατί η διαταραχή του αυτιστικού φάσματος είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από διαφορετικό σε κάθε περίπτωση βαθμό δυσκολίας με ποικίλα επίπεδα κα διαβάθμιση συμπτωμάτων αλλά και προκλήσεων», εξήγησε η κ. Ευαγγέλου.

Σύμφωνα με την κ. Ευαγγέλου, η Εθνική Στρατηγική και το Σχέδιο Δράσης για τον Αυτισμό 2024 – 2028 περιλαμβάνει 53 δράσεις κάτω από 7 θεματικούς πυλώνες ακολουθώντας την πορεία της ζωής ενός παιδιού, ενός ενήλικα με αυτισμό, δηλαδή την έρευνα, τον έγκαιρο εντοπισμό και τη διάγνωση, την υγεία και την θεραπευτική παρέμβαση, την έγκαιρη παιδική και οικογενειακή παρέμβαση, την εκπαίδευση, την κοινωνική προστασία και ανεξάρτητη διαβίωση, την εργασία και τη συμμετοχή στην ψυχαγωγία, στον πολιτισμό αλλά και στην κοινωνία.

Τόνισε ακόμη πως η σημασία της εθνικής στρατηγικής είναι ότι επιπλέον παρέχει τη δυνατότητα συγκέντρωσης όλων των υπηρεσιών σε σχέση με τον αυτισμό υπό την ομπρέλα της εθνικής στρατηγικής για καλύτερο συντονισμό των ενεργειών και ολιστική αντιμετώπιση των αναγκών αλλά και των προκλήσεων.

«Η δράση τώρα πλέον ξεκινά», συνέχισε, «για την υλοποίηση της στρατηγικής και του Σχεδίου Δράσης, πρώτο μέλημα μας είναι η συνέχιση της λειτουργίας της Εθνικής Επιτροπής την οποία θα συγκαλέσω πολύ σύντομα, η σύσταση μόνιμων υποεπιτροπών με τον συντονισμό του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες του Υφυπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας και η συστηματική συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων και ιδίως των οργανώσεων που εκπροσωπούν τα ίδια άτομα μα αυτισμό».

Όπως είπε, συντονιστικός φορέας της Εθνικής Στρατηγικής είναι το Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας και σε αυτό συμμετέχουν και άλλα Υπουργεία, όπως είναι τα Υπουργεία Εργασίας, Υγείας, Παιδείας Μεταφορών και Οικονομικών.

Θέλουμε να έχουμε την πλήρη εικόνα στην Κύπρο

Ερωτηθείσα για τα περιστατικά αυτισμού, στην Κύπρο η κ. Ευαγγέλου είπε ότι σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας 1 στα 100 παιδιά ή ενήλικες διεθνώς διαγιγνώκονται με αυτισμό, ενώ στην Κύπρο τα καταγραμμένα στοιχεία του Τμήματος Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες κάνουν λόγο για 2.000 περιστατικά.

Σημείωσε ωστόσο ότι «ένας από τους λόγους της ανάγκης σύστασης αυτής της εθνικής στρατηγικής είναι να καταγραφεί η πραγματική εικόνα της κατάστασης στη χώρα «γιατί σαφώς το Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες του Υφυπουργεία έχει τα στοιχεία των ατόμων που αποτείνονται στο Τμήμα για τις παροχές ή τις υπηρεσίες που προσφέρει».

Άρα λοιπόν, είπε, ένας από τους στόχους της εθνικής στρατηγικής είναι να έχουμε την πραγματική εικόνα του αριθμού και όχι μόνο σε επίπεδο αριθμών αλλά και του τι παρέχεται στα άτομα αυτά σε επίπεδο υπηρεσιών, πώς ζουν, ποια είναι η θεραπεία που ακολουθούν, πώς είναι η ενσωμάτωση τους και ενεργοποίηση στο κοινωνικό σύνολο.

Η κ. Ευαγγέλου εξήγησε ακόμη ότι υπάρχει μεγάλη διαβάθμιση του φάσματος του αυτισμού με διαφορετικά συμπτώματα και ανάγκες και προκλήσεις που υπάρχουν. «Επομένως μπορεί να υπάρχουν άτομα που να μην νοιώθουν ότι χρειάζονται την παροχή στήριξης ή των υπηρεσιών. Όμως πρέπει να γνωρίζουμε την πραγματική εικόνα που υπάρχει», συμπλήρωσε.

«Πιστεύω προσωπικά ότι είναι περισσότεροι (τα άτομα με αυτισμό), το πόσοι περισσότεροι και γιατί δεν έχουν αποταθεί στις Υπηρεσίας Κοινωνικής Ενσωμάτωσης με Αναπηρίες μένει να αποδειχθεί στην πορεία», πρόσθεσε.

Σε αυτό το σημείο η κ. Ευαγγέλου είπε επίσης ότι «δεν ξεκινούμε από το μηδέν», καθώς υπάρχουν προγράμματα τα οποία απευθύνονται στα άτομα με αυτισμό και αναφέρθηκε στο πρόγραμμα Ακτίδα για άτομα με αυτισμό προσχολικής ηλικίας που παρεμβαίνει αμέσως μετά τη διάγνωση προσφέροντας στήριξη ψυχοκοινωνική και εκπαιδευτική τόσο προς τα ίδια άτομα με αυτισμό όσο και προς το οικογενειακό τους περιβάλλον.

Έφερε ως παράδειγμα ότι μέσα από τη εθνική στρατηγική θα υπάρχουν συνεχείς εκπαιδεύσεις στη βάση όλων των νέων επιστημονικών δεδομένων για τους επαγγελματίες, όπως τους γιατρούς, παιδίατρους, τους εκπαιδευτικούς και νηπιαγωγούς στα σχολεία εκεί και όπου υπάρχουν παιδιά για την έγκαιρη διάγνωση του αυτισμού. «Γιατί έχει σημασία η έγκαιρη διάγνωση και η παρέμβαση, τόνισε.

Η κ. Ευαγγέλου είπε πως στο πλαίσιο της Στρατηγικής, προγραμματίζεται επίσης η διοργάνωση εθνικού συνεδρίου για τον αυτισμό το ερχόμενο φθινόπωρο, το οποίο θα καθιερωθεί κάθε χρόνο.

Πηγή: ΚΥΠΕ

Access Denied: Απροσπέλαστες για τα άτομα με αναπηρία οι ιστοσελίδες των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων

Οι σοβαρές ελλείψεις στην προσβασιμότητα των ιστοσελίδων των μεγάλων ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων καθιστούν πολύ δύσκολη την ενημέρωση των ατόμων με αναπηρία για τις Ευρωεκλογές

Τα άτομα με αναπηρία αγνοήθηκαν σχεδόν εντελώς από τα πολιτικά κόμματα στις ιστοσελίδες τους ενόψει των εκλογών της ΕΕ, σύμφωνα με έκθεση που συντάχθηκε από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία (EDF) και το ανεξάρτητο μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα Funka.

Η έκθεση ανέλυσε τις ιστοσελίδες των επτά κύριων ευρωπαϊκών πολιτικών οικογενειών – Ευρωπαϊκό Λαϊκό ΚόμμαΚόμμα των Ευρωπαίων ΣοσιαλιστώνΣυμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την ΕυρώπηΕυρωπαίοι Συντηρητικοί και ΜεταρρυθμιστέςΕυρωπαίοι ΠράσινοιΕυρωπαϊκή Αριστερά και Ταυτότητα και Δημοκρατία.

Το βασικό συμπέρασμά της είναι ότι οι πολίτες με αναπηρία δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση στο περιεχόμενο και, ως εκ τούτου, δεν είναι επαρκώς ενημερωμένοι για την άσκηση της άμεσης δημοκρατίας.

Σύμφωνα με τη μελέτη, τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα παραμελούν την υποχρέωσή τους να παρέχουν πληροφορίες σε όλους τους ψηφοφόρους, είτε έχουν συγκεκριμένες ανάγκες προσβασιμότητας είτε όχι. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργούν ένα εμπόδιο όχι μόνο για τα άτομα με αναπηρία αλλά και για την ίδια τη δημοκρατική διαδικασία. Τα δημοκρατικά μας συστήματα και οι πολιτικές μας διαδικασίες βασίζονται στο ότι οι πολίτες μπορούν να ψηφίσουν έχοντας ενημερωθεί. Ωστόσο, όπως φαίνεται σε αυτήν την έκθεση, τα πολιτικά κόμματα που ζητούν την ψήφο των περισσοτέρων των 100.000.000 ευρωπαίων με αναπηρία, αποτυγχάνουν σε μεγάλο βαθμό στο καθήκον τους να παρέχουν προσβάσιμες και αξιόπιστες πολιτικές πληροφορίες.

«Τα αποτελέσματα είναι πολύ απογοητευτικά, αλλά δεν προκαλούν έκπληξη – αντικατοπτρίζουν την εκτεταμένη έλλειψη προσοχής στην προσβασιμότητα των πληροφοριών στον πολιτικό κόσμο», δήλωσε ο πρόεδρος του EDF και της ΕΣΑμεΑ Ιωάννης Βαρδακαστάνης στο Euronews

Τα ευρήματα αυτά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί επίσης να δείχνουν ότι τα εθνικά πολιτικά κόμματα αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις, σύμφωνα με το κεντρικό όργανο που εκπροσωπεί τα δικαιώματα 100 εκατομμυρίων ατόμων με αναπηρία στην ΕΕ, το EDF.

«Τα πολιτικά κόμματα πρέπει να εγγυηθούν ότι η επικοινωνία τους είναι προσβάσιμη σε κάθε ψηφοφόρο – συμπεριλαμβανομένων των ψηφοφόρων με αναπηρία», πρόσθεσε ο κ. Βαρδακαστάνης.

Το κόμμα με τις χειρότερες επιδόσεις ήταν το ακροδεξιό Ταυτότητα και Δημοκρατία, περνώντας τέσσερα από τα επτά κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για την αποτίμηση των ιστότοπων. Όλοι οι ιστότοποι που δοκιμάστηκαν πέρασαν το τεστ για αυτόματους υπότιτλους για βαρήκοους ή κωφούς χρήστες.

Το EDF καλεί τα πολιτικά κόμματα της ΕΕ και όλους τους πολιτικούς παράγοντες:

  • Οι υπεύθυνοι ιστοσελίδων πρέπει να εκπαιδευτούν στις βασικές δεξιότητες για προσβάσιμη ψηφιακή ενημέρωση
  • Να χρησιμοποιούν το ευρωπαϊκό πρότυπο για προσβάσιμες ΤΠΕ (EN301549) κατά την προμήθεια, το σχεδιασμό και την ανάπτυξη ψηφιακών διεπαφών. Το πρότυπο είναι δωρεάν.
  • Να συμμετέχουν χρήστες με αναπηρία στο σχεδιασμό, την ανάπτυξη και τη δοκιμή ψηφιακών διασυνδέσεων, για να βεβαιωθείτε ότι λειτουργούν για όλους.

 Τέλος, ενθαρρύνουν όλους τους πολιτικούς παράγοντες να εμπλέξουν ουσιαστικά τις οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία σύμφωνα με το επικαιροποιημένο σύνθημα του αναπηρικού κινήματος: «Τίποτα χωρίς εμάς».

Αυτισμός – ΔΕΠΥ: Τι ρόλο παίζουν μικροβίωμα και αντιβιοτικά στην εμφάνισή τους

Σημαντικός φαίνεται ο ρόλος του εντέρου στην εμφάνιση νευρο-αναπτυξιακών διαταραχών στα παιδιά, σύμφωνα με νεότερα στοιχεία μελέτης, που δημοσιεύθηκε στο Cell. Συγκεκριμένα, η διαταραγμένη εντερική χλωρίδα κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής σχετίζεται με διαγνώσεις, όπως η διαταραχή αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) και η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) αργότερα στη ζωή, όπως προκύπτει από τη μελέτη, με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριντα και του Πανεπιστημίου του Linköping.

Η συγκεκριμένη μελέτη είναι η πρώτη προοπτική μελέτη που εξετάζει τη σύνθεση της εντερικής χλωρίδας και μια μεγάλη ποικιλία άλλων παραγόντων σε βρέφη, σε σχέση με την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος των παιδιών. Oι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν πολλούς βιολογικούς δείκτες που φαίνεται να σχετίζονται με μελλοντικές διαταραχές της νευρολογικής ανάπτυξης, όπως η διαταραχή του φάσματος του αυτισμού, η ΔΕΠΥ, η διαταραχή της επικοινωνίας και η νοητική αναπηρία.

«Το αξιοσημείωτο της εργασίας είναι ότι αυτοί οι βιοδείκτες βρέθηκαν κατά τη γέννηση στο αίμα του ομφάλιου λώρου ή στα κόπρανα του παιδιού σε ηλικία ενός έτους, πάνω από μια δεκαετία πριν από τη διάγνωση», αναφέρει σχετικά ο Δρ Eric W Triplett, καθηγητής στο Τμήμα Μικροβιολογίας και Κυτταρικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Φλόριντα στις ΗΠΑ, ένας από τους ερευνητές της μελέτης.

Ο ρόλος των αντιβιοτικών

Αυτισμός: Στρέφοντας το βλέμμα στους γονείς με παιδιά στο φάσμα – Μια ψυχολόγος εξηγεί

Για τη μελέτη, περισσότερα από 16.000 παιδιά που γεννήθηκαν την περίοδο 1997-1999, παρακολουθήθηκαν από τη γέννησή τους μέχρι τα 20 χρόνια τους. Από αυτά, 1.197 παιδιά, που αντιστοιχούν σε ποσοστό 7,3%, έχουν διαγνωστεί με διαταραχή αυτιστικού φάσματος, ΔΕΠΥ, διαταραχή επικοινωνίας ή νοητική αναπηρία.

Ένας μεγάλος αριθμός παραγόντων του τρόπου ζωής και του περιβάλλοντος εντοπίστηκε μέσω ερευνών που διεξήχθησαν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ανατροφής των παιδιών. Για ορισμένα από τα παιδιά, οι ερευνητές ανέλυσαν ουσίες στο αίμα του ομφάλιου λώρου και βακτήρια στα κόπρανά τους σε ηλικία μόλις ενός έτους.

«Εντοπίσαμε στη μελέτη ότι υπάρχουν σαφείς διαφορές στην εντερική χλωρίδα ήδη κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής μεταξύ εκείνων που αναπτύσσουν ΔΑΦ ή ΔΕΠΥ και εκείνων που δεν αναπτύσσουν. Βρήκαμε συσχετίσεις με ορισμένους παράγοντες που επηρεάζουν τα βακτήρια του εντέρου, όπως η θεραπεία με αντιβιοτικά κατά τον πρώτο χρόνο του παιδιού, η οποία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αυτών των ασθενειών», εξηγεί ο Δρ Ludvigsson, ανώτερος καθηγητής στο Τμήμα Βιοϊατρικών και Κλινικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Linköping, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης μαζί με τον Δρα Triplett.

Τα παιδιά που είχαν επανειλημμένες ωτίτιδες κατά το πρώτο έτος της ζωής τους είχαν αυξημένο κίνδυνο να διαγνωστούν με μια αναπτυξιακή νευρολογική διαταραχή αργότερα στη ζωή τους. Πιθανόν να μην είναι η ίδια η λοίμωξη ο ένοχος, αλλά οι ερευνητές πιθανολογούν ότι υπάρχει συσχέτιση με τη θεραπεία με τα αντιβιοτικά. Όπως διαπίστωσαν, η παρουσία βακτηρίων Citrobacter ή η απουσία βακτηρίων Coprococcus αύξανε τον κίνδυνο μελλοντικής διάγνωσης.

Μια πιθανή εξήγηση είναι το γεγονός ότι η θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να διαταράξει τη σύνθεση της χλωρίδας του εντέρου με τρόπο που συμβάλλει στις νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές. Ο κίνδυνος αυτός μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ασθενειών που συνδέονται με το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως ο διαβήτης τύπου 1 και οι παιδικοί ρευματισμοί, έχει αποδειχθεί σε προηγούμενες μελέτες.

Άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες

Η παρούσα μελέτη επιβεβαιώνει επίσης ότι ο κίνδυνος αναπτυξιακής νευρολογικής διάγνωσης στο παιδί αυξάνεται εάν οι γονείς καπνίζουν. Αντίθετα, ο θηλασμός έχει προστατευτική επίδραση, σύμφωνα με τη μελέτη. Συγκεκριμένα, από τα δείγματα αίματος του ομφάλιου λώρου για τον εντοπισμό διαφόρων ουσιών από το μεταβολισμό του οργανισμού, όπως λιπαρά οξέα και αμινοξέα, αποδείχθηκε ότι τα παιδιά που διαγνώστηκαν αργότερα είχαν χαμηλά επίπεδα αρκετών σημαντικών λιπαρών ουσιών στο αίμα. Ένα από αυτά, το λινολενικό οξύ, απαραίτητο για τον σχηματισμό των ωμέγα 3 λιπαρών οξέων και με θετικές επιδράσεις στον εγκέφαλο.

Αν και η έρευνα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο και με τη συμμετοχή μιας και μόνο μερίδας παιδιών και θα χρειαστούν περισσότερες μελέτες, η ανακάλυψη ότι πολλοί βιοδείκτες για μελλοντικές αναπτυξιακές νευρολογικές διαταραχές μπορούν να παρατηρηθούν σε νεαρή ηλικία ανοίγει τη δυνατότητα εφαρμογής προληπτικών μέτρων μακροπρόθεσμα.

Η αρχιτεκτονική της αναπηρίας: Μια συζήτηση με τον αρχιτέκτονα Ντέιβιντ Γκίσεν

Η επανεξέταση μιας πόλης από την οπτική γωνία της αναπηρίας είναι κάτι πολύ περισσότερο από τη δημιουργία ραμπών στα πεζοδρόμια, λέει ο αρχιτέκτονας David Gissen. Ως αρχιτέκτονας με χρόνια αναπηρία μιλά για την ανάγκη να επανεξετάσουμε τις αξίες που δομούν τις πόλεις μας και να επεκτείνουμε το βλέμμα μας πέρα από την ιδέα της προσβασιμότητας σε έννοιες που αφορούν τους δεσμούς της αναπηρικής κριτικής στην αρχιτεκτονική με τον περιβαλλοντισμό και με μεταποικιακές θεωρήσεις της πόλης.


Συνέντευξη στη Bella Okuya

Μετάφραση: Συντακτική ομάδα pass-world.gr


Ο David Gissen είναι καθηγητής Αρχιτεκτονικής και Ιστορίας της Πόλης στη Σχολή Σχεδιασμού Parsons του New School. Το νέο του βιβλίο H Αρχιτεκτονική της αναπηρίας: Κτίρια, πόλεις και τοπία πέρα από την προσβασιμότητα παρουσιάζει έναν νέο τρόπο σκέψης για την ιστορία της αρχιτεκτονικής και την αρχιτεκτονική θεωρία, ο οποίος θέτει στο επίκεντρο την αναπηρία και αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το καθημερινό δομημένο περιβάλλον.

Ο Ντέιβιντ Γκίσεν


Ερ: Μπορείτε να μας μιλήσετε λίγο για την έμπνευση πίσω από αυτό το βιβλίο;

Απ: Έχω περάσει ολόκληρη την καριέρα μου στον κόσμο της αρχιτεκτονικής ως άτομο με αναπηρία. Είμαι επιζών από παιδιατρικό καρκίνο των οστών, έκανα θεραπεία εδώ στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1980. Είμαι επίσης ακρωτηριασμένος.

Πήγα στην προπτυχιακή αρχιτεκτονική σχολή ως άτομο με αναπηρία, ήμουν εν μέρει σε αναπηρικό καροτσάκι και με πατερίτσες τότε. Πήγα σε κολέγιο, έκανα διδακτορική διατριβή, ήμουν επιμελητής, επαγγελματίας, ασκούμενος αρχιτέκτονας και στη συνέχεια επέστρεψα στη σχολή για να γίνω ακαδημαϊκός.

Ως κάποιος με μακρά καριέρα στον κόσμο της αρχιτεκτονικής πιστεύω ότι οι ιδέες σχετικά με την εξασθένιση, την αναπηρία και τη σωματική αδυναμία είναι πολύ πιο σύνθετες από το να κάνουμε απλώς τα κτίρια πιο προσβάσιμα.

Ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε για την αρχιτεκτονική ιστορία, οι αρχιτεκτονικές ιδέες για τη φύση και το περιβάλλον, ο τρόπος με τον οποίο οι αρχιτέκτονες δημιουργούν και σχεδιάζουν μέσω της αρχιτεκτονικής μορφής και ο τρόπος με τον οποίο οι πόλεις αστικοποιούνται και κατασκευάζουν κτίρια, είναι όλα μπλεγμένα με ιδέες σχετικά με την ικανότητα, την εξασθένιση και την αναπηρία.

Ήθελα να αναπτύξω αυτό που θα αποκαλούσα αρχιτεκτονική θεωρία της αναπηρίας και όχι απλώς να επικεντρωθώ στο να κάνω την αρχιτεκτονική πιο πρακτική για τα άτομα με αναπηρία.

Το είδος της γραφής που ονομάζεται αρχιτεκτονική θεωρία ερμηνεύει την αρχιτεκτονική ιστορία, την αισθητική της κατασκευής και τις έννοιες για τη φύση και το περιβάλλον. Στόχος μου ήταν να παράσχω μια κριτική από τη σκοπιά της αναπηρίας σε όλα αυτά τα θέματα, ιδίως στον τρόπο με τον οποίο διδάχθηκα, ενθαρρύνθηκα να εξασκηθώ και ενθαρρύνθηκα να διδάξω αυτές τις ιδέες. Η συγγραφή αυτού του βιβλίου μου επέτρεψε να εκφράσω τις σκέψεις που είχα εδώ και πολύ καιρό σε έναν τόμο.

Ερ: Θα μπορούσατε να μιλήσετε περισσότερο για μια έννοια-κλειδί στο βιβλίο, την “αστικοποίηση της αναπηρίας” [urbanization of impairment], και πώς σχετίζεται με αυτή τη θεωρία;

Απ: Συνήθως, η σύγχρονη κριτική των πόλεων για την αναπηρία επικεντρώνεται στη διασφάλιση μεγαλύτερης πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία στην κυκλοφορία μέσα στους αστικούς χώρους, όπως τα πεζοδρόμια, οι δρόμοι και οι δημόσιοι χώροι. Όλα αυτά, φυσικά, είναι εξαιρετικά σημαντικά.

Ωστόσο, στο κεφάλαιό μου “Η αστικοποίηση της αναπηρίας”, αναρωτιέμαι αν η κριτική από τη σκοπιά της αναπηρίας στη σύγχρονη πόλη θα πρέπει να στοχεύει απλώς στην πρόσβαση στην πόλη όπως είναι. Ή αν θα πρέπει να επανεξετάσει κάποιες από τις αξίες που ενσωματώνονται στους αστικούς χώρους;

Jon Tyson/Unsplash


Για παράδειγμα, πολλές πόλεις, όπως η Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, διαχειρίζονται το νερό με βάση την ευρωπαϊκή αντίληψη της υδρολογικής διαχείρισης. Οι πρόσφατες καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις στη Νέα Υόρκη ανέδειξαν τους περιορισμούς του δυτικού μας μοντέλου των σκληρά στρωμένων δρόμων με κράσπεδα. Υπάρχουν διάφορες περιβαλλοντικές κριτικές για τους δρόμους και τα πεζοδρόμια που υποστηρίζουν εναλλακτικές προσεγγίσεις διαχείρισης των αστικών λυμάτων.

Υπάρχει μια ευκαιρία για τα άτομα με αναπηρία να σχηματίσουν συμμαχίες με περιβαλλοντολόγους και μεταποικιακούς θεωρητικούς της πόλης που επαναπροσδιορίζουν τους δρόμους. Η επανεξέταση της κυκλοφορίας στους αστικούς χώρους θα μειώσει πιθανότατα τα εμπόδια που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία και θα εισάγει μια πιο σύνθετη προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο οραματίζονται τις πόλεις.

Ο ακτιβισμός για την αναπηρία συχνά παραβλέπει επίσης πώς η πλοήγηση στην πόλη διέπεται από προκαθορισμένες ιδέες σχετικά με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και τους νόμους περί καταπατήσεων.

Για παράδειγμα, όταν περπατώ στη Long Street στη Νέα Υόρκη –η οποία έχει μήκος 950 πόδια– και συναντώ ένα πέρασμα μεταξύ δύο πολυκατοικιών ή κτιρίων που θα έκανε το ταξίδι μου πιο προσβάσιμο, συχνά βλέπω πινακίδες “απαγορεύεται η καταπάτηση”, που εμποδίζουν τη δυνατότητα να περάσω.

Αυτό με αναγκάζει να κάνω μια μεγαλύτερη διαδρομή γύρω από το τετράγωνο. Πρόκειται για ένα απλό παράδειγμα, αλλά υπογραμμίζει ότι ενώ πολλοί συγγραφείς με αναπηρία εστιάζουν στα πεζοδρόμια που καθορίζουν την κίνησή μας μέσα στις πόλεις -κάτι που φυσικά είναι σε ένα βαθμό αληθές- είναι κυρίως τα δικαιώματα ιδιοκτησίας, οι διευκολύνσεις και οι νόμοι περί καταπάτησης που υπαγορεύουν την αστική πλοήγηση και καθορίζουν την τοποθέτηση των πεζοδρομίων.

Η κριτική της πόλης από την πλευρά της αναπηρίας για την οποία γράφω επεκτείνεται πέρα από τη φυσική υποδομή και εμβαθύνει στις αξίες που είναι ριζωμένες στον αστικό χώρο και θέτει υπό αμφισβήτηση ιδέες σχετικά με την ιδιοκτησία, την αστική κίνηση, την υδρολογία και τον περιβαλλοντισμό.

Από τη δική μου οπτική γωνία, αυτό ενέχει τη δυνατότητα για έναν εκτεταμένο πολιτικό διάλογο που υπερβαίνει το πεδίο εφαρμογής της προσβασιμότητας.

Josh Appel/Unsplash


Eρ: Αφού διάβασα τις ιδέες σας για το “φυσικό” -ή αυτό που θεωρούμε “φυσικό”- είδα το περιβάλλον μου με διαφορετικό τρόπο. Τι σημαίνει όταν λέτε ότι “η φύση παράγεται”;

Απ: Ξεκίνησα την αρχιτεκτονική μου καριέρα με έντονο ενδιαφέρον για τον αρχιτεκτονικό περιβαλλοντισμό, γνωστό και ως πράσινο κίνημα στην αρχιτεκτονική, περιβαλλοντικό κίνημα στην αρχιτεκτονική ή βιώσιμη αρχιτεκτονική.

Με την πάροδο του χρόνου, απογοητευόμουν όλο και περισσότερο από το κίνημα αυτό. Περίπου δύο δεκαετίες αργότερα, συνειδητοποίησα ότι η απογοήτευσή μου συνδεόταν με αυτό που θα περιέγραφα ως μια μορφή “ήπιας ευγονικής” – ή μια υπερβολική έμφαση στην αξιοποίηση της ικανότητας που συναντούσα σε συναντήσεις, όπου οι αρχιτέκτονες πρότειναν την αλλαγή των δομικών υλικών για να “αναζωογονήσουν” τους ανθρώπους. Ορισμένοι πρότειναν ακόμη και τον σχεδιασμό γραφειακών κτιρίων για την ενίσχυση της υγείας των εργαζομένων και τη μείωση των ημερών ασθένειας, εξασφαλίζοντας την απόδοση της επένδυσης μέσω της χρήσης πιο υγιεινών υλικών.

Με προβλημάτισε η αξιολόγηση των στοιχείων της φύσης αποκλειστικά με βάση τις ικανότητές τους, ιδίως η έννοια της βιοϊκανότητας. Για παράδειγμα, τα δέντρα θεωρήθηκαν “καλά” επειδή απορροφούν άνθρακα και απελευθερώνουν οξυγόνο, και ορισμένα είδη οστρακοειδών εκτιμήθηκαν για την ικανότητά τους να καθαρίζουν τα νερά των αστικών ποταμών. Ως κάποιος που συχνά αισθάνεται ανίκανος, αναρωτήθηκα ποιος υπερασπίζεται τις “αδύναμες” πτυχές της φύσης.

Στη συνέχεια διάβασα το Concrete and Clay του γεωγράφου Matthew Gandy. Επικεντρωνόταν στο πώς οι πόλεις παράγουν τη φύση τόσο ως φυσική οντότητα –όπως το Σέντραλ Παρκ, ένα πλήρως σχεδιασμένο τοπίο– όσο και ως ιδέα, αποτιμώντας συγκεκριμένες πτυχές της φύσης σύμφωνα με τις απαιτήσεις μιας βιομηχανικής καπιταλιστικής κοινωνίας.

Το βιβλίο ήταν τόσο διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο απασχολούσε το περιβαλλοντικό κίνημα στην αρχιτεκτονική. Έκανα αίτηση για να γίνω διδακτορικός φοιτητής του Gandy και πέρασα έξι με επτά χρόνια συνεργαζόμενος μαζί του.

Η αρχιτεκτονική της αναπηρίας επανεξετάζει μεγάλο μέρος αυτού του λόγου, αλλά από τη σκοπιά μιας αναπηρικής κριτικής. Ξεκινάω το βιβλίο, η Αρχιτεκτονική της αναπηρίας, με μια συζήτηση για τα εθνικά πάρκα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως για το Γιοσέμιτι. Τα εθνικά πάρκα όπως το Γιοσέμιτι είναι κατασκευασμένοι χώροι, σχεδιασμένοι για να προσφέρουν συγκεκριμένες αισθητικές ιδιότητες και εμπειρίες στους επισκέπτες.

Οι παλαιότεροι κάτοικοι, οι αυτόχθονες Αμερικανοί -που ζούσαν εκεί για χιλιάδες χρόνια- κατοικούσαν σε ένα πολύ διαφορετικό τοπίο, που θα έμοιαζε περισσότερο με γεωργικό τοπίο παρά με την ιδέα της άγριας φύσης που έχει ενσωματωθεί σε αυτό τα τελευταία 100 έως 150 χρόνια.

Τα τελευταία είκοσι με τριάντα χρόνια, υπήρξε σημαντικός ακτιβισμός για την αύξηση της προσβασιμότητας σε αυτά τα εθνικά πάρκα. Ένα από τα ερωτήματα που θέτω είναι κατά πόσον η υπεράσπιση της αύξησης της προσβασιμότητας στα εθνικά πάρκα είναι ο σωστός δρόμος για την ηγεσία της αναπηρίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Γιατί αυτοί οι ηγέτες δεν εξετάζουν το ενδεχόμενο να σχηματίσουν συμμαχίες με εκείνους που επανεκτιμούν την ιστορία αυτών των χώρων, αναζητώντας τρόπους να συνυφάνουν τη γη, τα τοπία και τους πόρους με τις έννοιες της επανόρθωσης και με άλλα είδη πολιτικής;

[…]


Απόσπασμα από το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Public Seminar.

Ο David Gissen είναι Καθηγητής Αρχιτεκτονικής και Ιστορίας της Πόλης στη Σχολή Σχεδιασμού Parsons της Νέας Σχολής.

Η Bella Okuya είναι υποψήφια MFA στη φωτογραφία στο Parsons School of Design.