Μαθησιακές δυσκολίες, σπάζοντας τα κοινωνικά ταμπού

Στην Κύπρο η δυσλεξία και γενικότερα οι μαθησιακές δυσκολίες είναι παρεξηγημένες έννοιες. Ο όρος μαθησιακή δυσκολία αποτελεί ταμπού για την κοινωνία μας. Τα παιδιά αυτά μπορούν όμως να κατακτήσουν την γνώση, αλλά όπως και κάθε παιδί, με τον δικό τους διαφορετικό τρόπο ανάλογα με την μορφή δυσλεξίας και το πώς αυτή τα επηρεάζει. Τα παιδιά αυτά μπορούν επίσης να πετύχουν θαύματα στην μόρφωση και στην κοινωνική τους πρόοδο εάν τους δοθεί η κατάλληλη στήριξη.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να καταφέρει ένας εκπαιδευτικός να βοηθήσει ένα μαθητή να μετατρέψει την πληροφορία που του παρέχεται σε γνώση. Μπορεί ένα παιδί να το μάθει με το να του το δώσουμε γραμμένο σε μία κόλλα χαρτί, ή ένα άλλο παιδί μπορεί να θέλει να πάρει με τα χέρια του δύο αντικείμενα για να το αντιληφθεί ή και ένα άλλο να πρέπει να κάνει μικρά βήματα στον χώρο για να το αφομοιώσει.

Για αυτό τον λόγο η διαφοροποίηση και η χρήση πολλών διαφορετικών διδακτικών μεθόδων επιβάλλεται πάντα κατά την διάρκεια της διδασκαλίας. Δυστυχώς όμως, μέσα σε ένα τόσο αυστηρά δομημένο εκπαιδευτικό σύστημα είναι δύσκολο ένας σχολικός οργανισμός και ένας εκπαιδευτικός να μπορέσουν να είναι τόσο ευέλικτοι ώστε να ικανοποιήσουν τις ανάγκες όλων των μαθητών.

Μέσα από την ετών διδασκαλία στο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο που διδάσκω, έτυχε να παρακολουθήσω από κοντά ένα παιδί 16 ετών τότε όταν τον γνώρισα, ο οποίος είχε την θέληση να προχωρήσει στην ζωή του παρ’ όλες τις προκλήσεις και τις δυσκολίες του συστήματος.

Πριν από ένα χρόνο, ο μαθητής αυτός ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις Εικαστικές Τέχνες. Στάθηκε κατά κάποιο τρόπο, τυχερός θα έλεγα, γιατί στην οικογένεια του παρουσίαζε και η μητέρα και τα αδέρφια του δυσλεξία. Έτσι η μητέρα του από προσωπική εμπειρία, γνώριζε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε το παιδί της και τον στήριξε σε όλη αυτή την πορεία. Όμως, επίσης τυχερός ήταν γιατί το ταλέντο του, την ιδιαίτερη κλίση του, την πρόσεξαν στο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο οι καθηγητές του (ανάμεσα στους οποίους είχα την τύχη να είμαι και εγώ).

Αυτό που με συγκίνησε βαθιά και δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το θέμα με το οποίο επέλεξε να καταπιαστεί για την δημιουργία των έργων του όταν θα έρχονταν εξεταστές από το εξωτερικό  για να αξιολογήσουν την δουλειά του στο πλαίσιο της εξέτασης GCSE A Level In Arts. Είχα πραγματικά συγκλονιστεί όταν πήγα να δω την έκθεση που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο σχολείο με τις δημιουργίες των μαθητών μας.

Μέσα από τους πίνακες ζωγραφικής και τις δημιουργίες του, παρουσίαζε τα έντονα συναισθήματα ανησυχίας αλλά και φόβου με τα οποία μπορεί να έρθει αντιμέτωπο ένα παιδί με δυσλεξία, όταν για παράδειγμα τα γράμματα αρχίζουν να πετάνε ενώ διαβάζει. Αλήθεια, πόσο τρομακτικό μπορεί να είναι αυτό για ένα παιδί με δυσλεξία; Εκεί είναι που τόσο η στήριξη από την οικογένεια αλλά και από το εκπαιδευτικό σύστημα έχουν σημαντικά καταλυτικό ρόλο. Η οικογένεια αφενός έχει πολύ σημαντικό ρόλο να διαδραματίσει για να βοηθήσει το παιδί να αποδεχτεί την διαφορετικότητα του. Αφετέρου το εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να αγκαλιάσει και να σταθεί αρωγός σε όλη την πορεία της εκπαίδευσης των μαθητών αυτών.

Πληροφορούμενοι σήμερα οι καθηγητές του για το πόσο έχει ξεχωρίσει σε αυτό που επέλεξε να κάνει νοιώθουμε περήφανοι για αυτόν. Επιπλέον, νοιώθουμε ηθική ικανοποίηση που βάλαμε το λιθαράκι μας ώστε αυτός ο μαθητής να μην χαθεί στο δάσος μιας κοινωνίας που εξακολουθεί να έχει ταμπού με το θέμα της δυσλεξίας αλλά και εξακολουθεί να μην δίνει την κατάλληλη σημασία και τις ευκαιρίες που δικαιούνται τα άτομα με δυσλεξία για να προχωρήσουν με επιτυχία τόσο σε μορφωτικό επίπεδο αλλά και στη ζωή τους ευρύτερα.

Αυτός ο πρώην μαθητής μας, είναι σήμερα ένας νέος που θα έχει ισότιμη ευκαιρία να παρουσιάσει το ταλέντο του στην κοινωνία μας αλλά και γιατί όχι να διεκδικήσει αναγνώριση και καταξίωση. Αν και στην Ολλανδία του έγιναν πολλές επαγγελματικές προτάσεις, όπως αναφέρει ο ίδιος θέλησε να διεκδικήσει την ευκαιρία του στην Κύπρο. Θέλησε να επιστρέψει στην πατρίδα μας, όχι μόνο για να δείξει την δουλειά του, αλλά και για να προσπαθήσει, με όποιον τρόπο μπορεί, να συμβάλει και ο ίδιος βοηθώντας παιδιά που βιώνουν δυσκολίες στον τομέα της εκπαίδευσης λόγω μαθησιακών δυσκολιών, μέσω της προσωπικής του εμπειρίας. Αυτήν την συγκλονιστική εμπειρία κατ’ εμένα που αποτελεί παράδειγμα ζωής, θέλαμε εμεί οι πρώην καθηγητές τους να την μοιραστούμε μέσα από αυτό το άρθρο.

*Εκπαιδευτικός

Της Θεοδοσίας Κυριάκου 

Πηγή: philenews.com